Verstijfd blijft ze staan

Fiona kan zich niet bewegen, ze staat vastgenageld aan de grond. Ze probeert iets te zeggen, maar er komt niks uit haar mond.

Boris en Katy weten ook niet wat ze met de situatie aanmoeten. In een verwoede poging proberen ze hun geslachtsdelen af te dekken met hun handen.

Katy probeert er een grapje van te maken "Fiona, dit is nu die leuke jongen die ik aan je wil voorstellen: Boris""Boris, dit is mijn nieuwsgierig buurmeisje Fiona". Zowel Fiona als Boris kunnen er niet mee lachen.

Fiona begint langzaam weer bij te komen van de schrik, "sorry" zegt ze zacht. Stotterend zegt ze "Het spijt me heel erg, dit was niet de bedoeling. Ik wilde wegrennen maar ik kon me niet bewegen." Echt sorry, ik was echt geschrokken ik had dit nog nooit gezien. Ik heb zelfs nog nooit een piemel van zo dicht bij gezien." Stamelt ze.

Katy zegt "Ach, we snappen dat dit niet je bedoeling is. Laten we ons even aankleden, dat praat wat minder beschamend..." Katy reikt naar haar kleding.

In haar laatste poging om het goed te praten zegt Fiona: "Sorry jongen, ik heb heel jullie avond verpest. Is er iets dat ik kan doen om jullie avond goed te maken?"

Opeens verschijnt een glinstering in de ogen van Katy.